Obecnie autyzm najczęściej diagnozuje się u dzieci w wieku 1,5-4 latka. Niezależnie od czasu, w którym rozpozna się autyzm wczesnodziecięcy , trzeba dołożyć wszelkich starań, by usprawnić zdolności komunikacyjne dziecka, umiejętności poznawcze (np. poprzez uczenie polisensoryczne – wszystkimi zmysłami oraz integrację terapia behawioralna – celem tej terapii jest modyfikowanie zachowań dziecka, co ma w efekcie doprowadzić do wyciszenia złych zachowań, a wzmocnienia dobrych; jedna z najbardziej skutecznych terapii; psychoedukacja na temat przyczyn, objawów, leczenia ADHD, co ma pomóc dziecku w zdjęciu z siebie poczucia winy; Aleksandra Witkowska. Brak kontaktu wzrokowego z 3-latkiem – odpowiada Dr n. med. Adrianna Wilczek. Unikanie kontaktu wzrokowego u 11-miesięcznego dziecka a autyzm – odpowiada Mgr Jakub Bieniecki. Brak kontaktu wzrokowego i opóźniony rozwój mowy a autyzm atopowy – odpowiada Mgr Joanna Gałczyńska-Adamiak. Witam Na poczatku chce przeprosic za moje bledy ort i takie inne mam nadzieje ze kazdy sie mnie doczyta Mam corke za 2 miesiace konczy 2 latka od samego prawie poczatku widzialam ze jest w nia cos nie tak, zawsze mnie droczylo to ze jej rowiesnicy juz cos potrafia a ona nie, dzieci w piaskownicy w jej wieku latem sie juz bawily zabawkami ona przesypywala piasek w raczkach, chodzac po parku Autyzm u 4-latka – odpowiada Mgr Katarzyna Garbacz Autoagresja i podejrzenie autyzmu u 4-latka – odpowiada Mgr Sylwia Wiśniewska Brak mowy znaczącej, nadruchliwość u 21-miesięczniaka – odpowiada Mgr Barbara Szalacha Co może być zaburzone u dzieci z autyzmem: Słuch fonematyczny - jest zdolność do różnicowania dźwięków mowy. Dziecko z zaburzonym słuchem fonematycznym słyszy dźwięki otoczenia, ale ma trudności z identyfikacja i różnicowaniem fonemów. Słuchowa pamięć słowna - jest to zdolność do zapamiętania dźwięków, słów, zdań. . Autyzm należy do całościowych zaburzeń rozwoju, którego pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj w pierwszych trzech latach życia dziecka. To skutek zaburzeń neurologicznych, które zakłócają prawidłową pracę mózgu. Jak podają statystyki, na autyzm choruje jedna na 500 osób, przy czym cztery razy częściej są to chłopcy niż dziewczynki. Zobacz film: "Diagnozowanie autyzmu" spis treści 1. Objawy zaburzeń autystycznych 2. Mniej specyficzne objawy autyzmu 1. Objawy zaburzeń autystycznych Pierwsze niepokojące sygnały w zachowaniu dziecka zgłaszają rodzice, którzy zauważają, że maluch "odstaje” od rówieśników, przejawia "dziwne zachowania”. Symptomy autyzmu można zaobserwować już w okresie niemowlęcym. Najczęściej rodzice deklarują, że w okolicach 2. roku życia dziecko przestaje mówić, unika kontaktów z ludźmi i nie chce bawić się z rówieśnikami, chociaż wcześniej rozwijało się całkiem normalnie. Regresja rozwoju malucha pojawia się w co trzecim przypadku zachorowania na autyzm. Poziom intelektualny ma doniosłe znaczenie w przebiegu choroby i w dalszych rokowaniach. Zdarzają się przypadki, kiedy dzieci z autyzmem wykazują głęboki niedorozwój umysłowy, ale są też takie, które przejawiają zaburzenia tylko w niektórych sferach, w pozostałych rozwój plasuje się w normie, a w niektórych nawet ma poziom ponadprzeciętny. Występują przypadki z tzw. zespołem sawanta, kiedy dziecko autystyczne prezentuje niewiarygodne zdolności w wąskiej dziedzinie, np. ma imponującą pamięć mechaniczną, niebywałe zdolności muzyczne albo biegle liczy niewyobrażalne ciągi liczb. Zobacz też: Autystyczny 9-latek przepięknie śpiewa. Co za talent! Obecnie nie ma leku, który umożliwiałby całkowite wyleczenie autyzmu, ale osoby chore, sprawne intelektualnie i mówiące są w stanie prowadzić samodzielne życie. Autyzm może objawiać się w różny sposób u różnych osób. Dwoje dzieci z diagnozą autyzmu może prezentować zupełnie inny zestaw zachowań. Zaburzenia ze spektrum autyzmu pojawiają się zawsze w trzech sferach. Są to: zaburzenia relacji społecznych – brak zainteresowania innymi ludźmi, niezdolność inicjowania rozmowy czy włączania innych do zabawy, brak empatii, nieodpowiedni dystans interpersonalny, brak współpracy z rówieśnikami, nieodwzajemnianie uczuć, brak uśmiechu, unikanie kontaktu wzrokowego, lęk, nieadekwatne zachowania pozawerbalne, np. mimika twarzy, pozy, dziwne grymasy, unikanie dotyku, samouszkodzenia, autoagresja, zaburzenia komunikacji – niezdolność opanowania mowy lub całkowity brak mowy, ograniczone rozumienie poleceń, brak reakcji na własne imię, nieprawidłowe użycie składni i fonologii, stereotypie słowne, śpiewny głos, dziwaczne słownictwo, zmiany znaczenia słów, zaburzenia komunikacji pozasłownej, nierozumienie „tak” i „nie”, aluzji słownych, metafor, sugestii, dosłowna interpretacja komunikatów, nadwrażliwość na dźwięki, stereotypowe wzorce zachowań – wąski zakres zainteresowań, ograniczona aktywność, sztywność, opór wobec jakichkolwiek zmian w otoczeniu, preferowanie niezmienności i rutyny, trwanie w bezużytecznych czynnościach, rozstawienie zabawek zamiast zabawy nimi, fascynacja przedmiotami, a nie ludźmi, powtarzające się manieryzmy ruchowe, np. kiwanie się, kręcenie się wokół własnej osi, bawienie się godzinami sznurkiem, kółkiem od samochodu, chodzenie na palcach, tiki, upośledzona zręczność manualna i ruchowa, trzepotanie rękami podczas podniecenia, przebieranie palcami, skręcanie włosów, lizanie dłoni, spadek napięcia mięśniowego, uderzanie głową itp. PYTANIA I ODPOWIEDZI LEKARZY NA TEN TEMAT Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem: Czy można to traktować jako pierwsze objawy autyzmu? - odpowiada mgr Hanna Markiewicz Pierwsze objawy autyzmu u 14-miesięcznego dziecka - odpowiada mgr Piotr Jan Antoniak Czy przedstawione objawy mogą wskazywać na autyzm? - odpowiada mgr Aurelia Grzmot-Bilska Wszystkie odpowiedzi lekarzy 2. Mniej specyficzne objawy autyzmu Zaburzenia autystyczne zawsze wpływają na kontakty społeczne, język i wzorce zachowań. Niestety, nawet niektórzy lekarze nie potrafią wyłapać pierwszych symptomów choroby, myląc autyzm z innymi zaburzeniami, jak np. upośledzeniem umysłowym. Spektrum autystycznemu często towarzyszą inne nieprawidłowości funkcjonowania organizmu, które mogą utrudniać rozpoznanie choroby. Należą do nich: zaburzenia trawienia – osoby chore na autyzm cierpią na biegunki lub/i długotrwałe zaparcia spowodowane uszkodzeniem śluzówki jelit i przerostem nieprawidłowej flory bakteryjnej. Zaleca się wówczas stosowanie diety pozbawionej glutenu i kazeiny, osłabienie odporności – osoby autystyczne są podatne na alergie i różnego rodzaju infekcje z powodu uszkodzenia systemu immunologicznego i nierównowagi limfocytów T, niedobór witamin i pierwiastków – osoby z autyzmem w wyniku problemów gastrycznych i skłonności do ograniczania jadłospisu do kilku potraw wykazują niedobory witamin C, B6, B12, A, E oraz pierwiastków – magnezu, selenu, cynku i chromu, zatrucia metalami ciężkimi – osoby z autyzmem mają osłabioną zdolność detoksykacji (odtrucia), dlatego mogą łatwo zatruć się metalami ciężkimi, szczególnie rtęcią, co skutkuje zaburzeniami pracy OUN, dysfunkcją enzymów i białek strukturalnych, drętwieniem ciała, nieprawidłowościami w funkcjonowaniu neuroprzekaźników. Autyzm nadal pozostaje tajemniczą chorobą. Zazwyczaj każde dziecko ma inną historię choroby, dlatego należy indywidualnie podchodzić do każdego małego pacjenta, by zwiększyć efektywność leczenia i rehabilitacji. polecamy justyna85 Newbie Wiadomości: 6 Kupiłam książkę i próbuję pracować z synem. Jest ciężko. Za nic nie chce usiąść przy stoliku, żeby choć trochę zachęcic go do ćwiczeń przenosimy się na dywan,ale chyba nie tak ma to wyglądać? Mam kilka pytań które nie dają mi spokoju. Jeśli Kuba od bardzo na nasze pytania jak robi krówka, kotek itd odpowiada bezbłędnie mamy przerabiać wyrażenia dźwiękonaśladowcze? Kuba ma straszne problemy z koncentracją. Zaczynam z nim ćwiczyć a po chwili zobaczy samochodzik, czy książkę i już biegnie żeby się nimi bawić. Tak się zastanawiam czy mogę na ten czas pochować wszystkie zabawki które go rozpraszają? jeszcze zabawa... Kiedy ogląda książeczki recytuje wierszyki, uwielbia to, ma strasznie dobrą pamięć, ale problem jest z samochodami. Jak juz się nimi bawi to ciągle tak samo, wszędzie je chowa, za moje plecy, za pudełko, mały samochód za duży itd, ostatnio tez zauważyłam że bierze klocki, mruży oczy i też je chowa, pudełka ogląda z każdej strony mrużąc oczy. Nie trwa to długo, z reguły po chwili zajmuje się czymś innym ale nie wygląda to dobrze. Pokazuję mu,ze można w inny sposób się bawić, na przyczepkę wkładamy zwierzątka i jedziemy na spacer ale efektów nie jeszcze jedno: przedszkole. Jest zapisany do normalnego, masowego i do integracyjnego. Bardzo bym chciała żeby od września zaczął gdzieś uczęszczać. Wydaje mi się,ze integracyjne będzie odpowiedniejsze,ale nie wiadomo czy się dostanie. Czy w takim wypadku mogę go posłać do masowego? Trening czystości ma już dawno za sobą, jeśli chodzi o jedzenie to też jest samodzielny i właściwie zjada wszystko co mu podamy. W tamtym roku uczęszczał miesiąc , on był zadowolony, Panie mniej. Po miesiącu kazały mi go zabrać. Nie bawił się z dziećmi, nie uczestniczył w zajęciach i nie słuchał. Spróbować jeszcze raz czy dać sobie dużo tego,ale z gory dziękuję za odpowiedź. Każdego dnia odbieram od Was telefony, odpisuję na maile. Poznaję Wasze bardzo trudne historie. Dzielicie się ze mną, ociekającymi bólem doświadczeniami chorób, które dotykają bezpośrednio Was lub Waszych bliskich. Będę się starała systematycznie przedstawiać Wam niesamowite przykłady na pozytywne działanie konopi, które uznane są przez te osoby za cud! Tym razem mowa będzie nie o padaczce lekoopornej – a o autyzmie. Chłopiec – lat 7, diagnoza autyzm wczesnodziecięcy, który ujawnił się po szczepionce Priorix. W połowie stycznia br. mama podała synowi małą kroplę oleju z THC, który otrzymała od znajomej, chorującej na nowotwór. Po niedługim czasie dołączyła także olej CBD. Mama chłopca mówi, że zdarzył się cud! Już pierwszego dnia po zastosowaniu małej kropli pod język, chłopiec przestał uderzać głową o ścianę i rzucać się na podłogę. Zaczął mówić pełnymi zdaniami! W przedszkolu pojawiła się empatia, wcześniej każdego dnia chłopcu towarzyszyła agresja, bił rówieśników. Obecnie mama podaje sam olej CBD, a efekty leczenia nadal wszystkich zadziwiają. Chłopiec oglądając bajki – wzrusza się, a mamie dziękuje za podany posiłek. Odpowiada logicznie na zadawane pytania. Opowiada o tym, co widzi na obrazkach w książeczkach. Zaczyna czytać krótkie wyrazy. Postęp w zachowaniu widoczny jest z dnia na dzień, a w przedszkolu stał się jednym z grzeczniejszych dzieci. Natomiast babcia, która nie widziała chłopca przez kilka dni, zapytała czy ktoś podmienił jej wnuczka. Dodam, że mama odstawiła chłopcu psychotrop, a zastosowanie CBD na skórę spowodowało, że zniknęły problemy z atopowym zapaleniem skóry, więc kolejny obciążający lek – steryd, odszedł w niepamięć. Czy to nie jest cud ??? TAK TO JEST CUD!! Brawa dla mamy za odwagę w walce o zdrowie synka!! Dotychczas leczenie autyzmu było praktycznie niemożliwe. Wyniki najnowszych badań naukowych dają nadzieję tysiącom rodziców, których dzieci mają autyzm - poważne zaburzenie rozwojowe. Okazuje się, że choroba, która do tej pory uważana była za niewyleczalną, może jednak całkowicie ustąpić. Autyzm w dużym uroszczeniu to choroba mózgu, uważana za jedno z zaburzeń rozwojowych, które daje objawy we wczesnym dzieciństwie (czytaj: Autyzm wczesnodziecięcy). Jako że mamy do czynienia z chorobą mózgu, jej objawy mogą być naprawdę różne. Czy leczenie autyzmu jest w ogóle możliwe? Autyzm nie ma jednego oblicza. Niekiedy jawi się w swojej stereotypowej formie - dziecko żyje jakby w "swoim świecie" i nie komunikuje się z otoczeniem albo też ma napady złości czy ataki agresji, które w podobnej formie mogą przytrafiać się także normalnie rozwijającym się dzieciom. Nic dziwnego, że mówimy raczej o zaburzeniach ze spektrum zaburzeń autystycznych (autism spectrum disorders - ASD), a ta nazwa obejmuje całą grupę podobnych schorzeń, w tym autyzm czy zespół Aspergera, uważany za jedną z najlżejszych form autyzmu. Leczenie autyzmu: objawy autyzmu Objawy autyzmu najczęściej obserwuje się w trzech pierwszych latach życia dziecka i zwykle wtedy specjaliści stawiają diagnozę. Wielu rodziców już wtedy decyduje się na odpowiednie terapię, które mają pomóc dziecku żyć z zaburzeniami. Na autyzm nie ma bowiem żadnego leku. Leczenie autyzmu: autyzm nie jest nieuleczalny Ale to, że leczenie autyzmu nie przynosi oczekiwanych efektów, nie oznacza jednak, że choroba jest niewyleczalna. Tak przynajmniej twierdzą amerykańscy naukowcy, którzy na łamach "Journal of Child Psychology and Psychiatry", zaprezentowali wyniki swoich badań. Wykazali w nich, że autyzm - wraz z wiekiem dziecka oraz latami przeprowadzanych terapii - ustępuje. Wysnuli więc tezę, że z autyzmu (ale nie każdej formy choroby!) można po prostu wyrosnąć. Leczenie autyzmu: projekt badawczy Jak naukowcy doszli do tych wniosków? Otóż zaprosili do swojego badania 112 autystyczne dzieci w wieku szkolnym, którzy mieli zdiagnozowany autyzm od wczesnego dzieciństwa. Przeprowadzili szczegółowy wywiad z rodzicami oraz nauczycielami dzieci, jak również poddali dzieci testom na inteligencję. Okazało się, że większość małych wolontariuszy dobrze radziło sobie z funkcjonowaniem w społeczeństwie, a zwłaszcza z komunikowaniem swoich potrzeb i interakcją z innymi ludźmi. Autorzy badania nie pokusili się o jednoznaczne rozstrzygnięcie, dlaczego u niektórych dzieci autyzm ustępuje. Nie przedstawili również danych liczbowych, jaki procent małych autystyków może wyrosnąć z choroby. Podkreślali za to, że niekiedy autystyczne dziecko dzięki swojemu IQ oraz odpowiedniej terapii rekompensuje braki w rozwoju wynikające z choroby i wydaje się być zdrowe. Zaakcentowali także, że wiele zależy od formy autyzmu i indywidualnych predyspozycji dziecka. Celem ich badania i zaprezentowania ich wyników było raczej pokazanie, że choroba nie zawsze oznacza wyrok i można oczekiwać, że w efekcie leczenia autyzmu, ustąpi. Autyzm wczesnodziecięcy (zespół Kannera) to postać zaburzeń ze spektrum autyzmu, która związana jest z najwcześniejszym występowaniem różnych nieprawidłowości rozwojowych - jego objawy mogą się pojawiać już w pierwszym roku życia dziecka. Sprawdź, jakie objawy daje autyzm wczesnodziecięcy, przekonaj się, jakie są możliwości terapii, a także dowiedz się, jakie są rokowania pacjentów z autyzmem wczesnodziecięcym. Spis treści Autyzm wczesnodziecięcy: przyczyny Autyzm wczesnodziecięcy: objawy Autyzm wczesnodziecięcy: zaburzenia mowy i komunikacji Problemy z funkcjonowaniem społecznym w przebiegu zespołu Kannera Autyzm wczesnodziecięcy: specyficzne, nietypowe zachowania dzieci Autyzm wczesnodziecięcy: rozpoznawanie i różnicowanie Terapia autyzmu wczesnodziecięcego: na czym polega? Autyzm wczesnodziecięcy: od czego zależą rokowania? Autyzm wczesnodziecięcy (zespół Kannera) ma jedną cechę, która odróżnia go od innych zaburzeń ze spektrum autyzmu (chociażby od autyzmu atypowego). Mowa tutaj o momencie pojawienia się pierwszych zaburzeń – otóż autyzm wczesnodziecięcy doprowadza do pojawiania się różnych nieprawidłowości jeszcze przed ukończeniem przez dziecko 3. roku życia. Autyzm wczesnodziecięcy spotykany jest u dzieci obojga płci, zdecydowanie jednak częściej – bo nawet aż czterokrotnie – stwierdza się go u chłopców. Dane dotyczące częstości występowania tego problemu bywają różne, ogólnie jednak, według statystyk, z zespołem Kannera zmaga się od 5 do 10 na 10 tysięcy ludzi. Termin autyzm wywodzi się od greckiego słowa autos, tłumaczonego jako "sam". Obecnie jest on kojarzony przede wszystkim ze znajdującym się w kręgu zainteresowania psychiatrii dziecięcej problemem, pierwotnie jednak wcale tak nie było. Otóż terminu autyzmu po raz pierwszy użył E. Bleuler – zastosował go on jako nazwę jednego z objawów schizofrenii. Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) O autyzmie jako o dziecięcej przypadłości zaczęto mówić w 1943 roku - wtedy właśnie Leo Kanner opisał grupę dzieci przejawiających specyficzne zaburzenia rozwojowe. Określone one zostały one ostatecznie mianem autyzmu wczesnodziecięcego (ang. early infantile autism). Od nazwiska autora ich pierwszego opisu bywają one również nazywane zespołem Kannera. Autyzm wczesnodziecięcy: przyczyny Ze względu na to, do jakich problemów w funkcjonowaniu może prowadzić autyzm wczesnodziecięcy, nad jego patogenezą - jak i nad przyczynami innych zaburzeń ze spektrum autyzmu - zastanawiało się już wielu różnych uczonych. Jednoznacznych wniosków nie udało się do tej pory jednak wysunąć. Postuluje się obecnie, że autyzm wczesnodziecięcy jest uwarunkowany wieloczynnikowo. Wpływ na jego występowanie mogą bowiem mieć dziedziczone geny (taki wniosek wysunięto po tym, kiedy to zauważono, iż jeżeli jeden z bliźniaków ma autyzm, to u drugiego ryzyko rozwinięcia się takiego samego problemu może być nawet 100-krotnie zwiększone) różne komplikacje związane z przebiegiem ciąży i porodu (związek z autyzmem mogą mieć bowiem zarówno infekcje wewnątrzmaciczne, jak i niedotlenienie okołoporodowe) różne anomalie dotyczące budowy ośrodkowego układu nerwowego (taki wniosek wysunięto na podstawie obserwacji, iż dzieci z autyzmem miewają np. poszerzony układ komorowy mózgu) Ogólnie uważa się, że do autyzmu wczesnodziecięcego prowadzą, występujące w bardzo wczesnych etapach życia, zaburzenia rozwoju układu nerwowego. Co jednak stanowi bezpośrednią ich przyczynę, tego nadal nie wiadomo, w związku z czym zespołowi Kannera najzwyczajniej w świecie, niestety, zapobiegać się nie da. Czytaj też:Rodzaje autyzmu i zaburzenia ze spektrum autyzmuJak wygląda życie dorosłego autysty?Autyzm atypowy daje późne objawy Autyzm wczesnodziecięcy: objawy Autyzm wczesnodziecięcy przebiegać może bardzo różnie, różnorakie mogą być też odchylenia występujące u poszczególnych pacjentów. Niektórzy specjaliści zajmujący się tym zagadnieniem zwracają uwagę na to, że pewne przejawy zaburzeń ze spektrum autyzmu widoczne mogą być już nawet w wieku niemowlęcym. Takowymi miałyby być np. brak utrzymywania kontaktu wzrokowego z matką czy nietypowe reakcje na dochodzące do dziecka z otoczenia dźwięki (np. całkowite ignorowanie bardzo głośnych z nich przy jednoczesnym dużym zainteresowaniu wyjątkowo cichymi dźwiękami). Dyskretne objawy autyzmu dość łatwo przeoczyć, w miarę jednak upływu życia dziecka różne zaburzenia stają się coraz wyraźniej widoczne. Objawy autyzmu wczesnodziecięcego dotyczą trzech sfer: mowy, funkcjonowania społecznego oraz przejawianych przez dziecko zachowań. Autyzm wczesnodziecięcy: zaburzenia mowy i komunikacji Duża część osób z autyzmem wczesnodziecięcym w ogóle nie mówi. U innych zaś mowa może być w pewnym stopniu rozwinięta, aczkolwiek może ona wcale nie służyć do komunikowania się z innymi. Pacjentowi może być ciężko zrozumieć wypowiedzi innych elementów - przez to, iż mowa bywa przez niego rozumiana bardzo dosłownie. Przykładowo, kiedy usłyszy on, że ktoś "siedzi na komputerze" (zwrot zasadniczo niepoprawny, aczkolwiek często stosowany przez wiele osób) osoba z autyzmem może wpaść w wielkie zdziwienie - w końcu na komputerze się nie siada. Zaburzenia komunikacji w przebiegu problemu nie dotyczą jednak wyłącznie mowy. Osoba z zespołem Kannera - nawet wtedy, jeżeli w ogóle nie mówi - może nie wykorzystywać (chociażby do kompensowania swoich zaburzeń) komunikacji niewerbalnej (czyli mowy ciała). Problemy z funkcjonowaniem społecznym w przebiegu zespołu Kannera Kolejnym istotnym przejawem autyzmu wczesnodziecięcego są zaburzenia funkcjonowania społecznego. Pacjentowi ciężko jest nawiązywać związki z innymi ludźmi - z rówieśnikami, a czasami nawet i z członkami własnej rodziny. Spowodowane to bywa tym, że nie rozumie on emocji innych ludzi, co więcej - na uczucia innych może on reagować w całkowicie nieprzewidywany sposób. Charakterystyczne bywa również to, że w kontaktach z innymi osobami dzieci z autyzmem w ogóle nie wykorzystują kontaktu wzrokowego. Jeszcze kolejnym problemem z tej sfery jest brak potrzeby angażowania innych osób do wspólnej zabawy czy dzielenia się swoją radością - to z tego powodu mawia się, że dzieci z autyzmem są zamknięte w swoim własnym świecie. Czytaj też: Autyzm wysokofunkcjonujący: przyczyny, objawy, terapia Autyzm wczesnodziecięcy: specyficzne, nietypowe zachowania dzieci Pacjent z autyzmem wczesnodziecięcym zazwyczaj jest zwolennikiem rutyny. Wszelkie odstępstwa od niej mogą budzić u niego skrajnego nawet rodzaju lęk. Jeżeli dziecko zaczyna dzień od posiłku, potem ogląda bajkę, a następnie wychodzi na spacer, to jakakolwiek zmiana tego rytmu dnia może doprowadzić do płaczu, wybuchu złości czy nawet zachowań agresywnych. W przypadku zespołu Kannera zetknąć się można również i z tym, że dziecko będzie przejawiało zainteresowanie jedną, wyjątkowo wąską dziedziną (np. dinozaurami - będzie ono wszędzie ich wyglądało, kolekcjonowało ich figurki czy oglądało filmy z nimi, a wszelkie inne zabawki mogą w ogóle nie wzbudzać w nim jakiegokolwiek zainteresowania). Zdarza się również, że dziecko z autyzmem wczesnodziecięcym przejawia ruchy stereotypowe, np. stuka ciągle palcami lub kręci się bez celu wokół własnej osi. Autyzm wczesnodziecięcy: rozpoznawanie i różnicowanie W postawieniu diagnozy autyzmu wczesnodziecięcego znaczenie ma stwierdzenie aktualnie występujących u dziecka odchyleń, ale i to, jak w ogóle przebiegał wcześniej cały jego rozwój – to właśnie dlatego rodzicom zadawanych jest aż tak wiele różnych pytań. Zazwyczaj pierwsze kroki w przypadku podejrzenia zaburzeń ze spektrum autyzmu rodzice kierują do psychiatry dziecięcego, w praktyce jednak ostateczne rozpoznanie stawiane jest przez cały zespół, w skład którego wchodzi nie tylko lekarz, ale i psycholog, pedagog czy u dziecka z podejrzeniem autyzmu wykonywane są różne badania, badania obrazowe czy badania genetyczne. Celem ich przeprowadzenia jest wykluczenie innych potencjalnych przyczyn istniejących zaburzeń - w diagnostyce różnicowej zaburzeń ze spektrum autyzmu uwzględnia się zespół Retta, zaburzenia psychotyczne o bardzo wczesnym początku czy zespół Downa. Terapia autyzmu wczesnodziecięcego: na czym polega? Jak najwcześniejsze stwierdzenie autyzmu wczesnodziecięcego jest bardzo ważne z tego powodu, iż umożliwia to po prostu szybsze wdrożenie u dziecka niezbędnej mu terapii. Oddziaływania terapeutyczne, stosowane u dzieci z zespołem Kannera, są wielokierunkowe. Stosowane są metody usprawniające komunikację ( praca z logopedą), ale i terapia behawioralna czy treningi umiejętności społecznych. Pozytywnie na stan dziecka wpływać mogą także i inne oddziaływania, dogoterapia czy różne zajęcia prawda żadnego leku na autyzm absolutnie nie ma, jednak pomimo tego czasami u dzieci zmagających się z tym problemem wdrażane jest leczenie farmakologiczne. Ma ono na celu zredukowanie różnych objawów psychopatologicznych, wahań nastroju, zachowań agresywnych czy zaburzeń nerwicowych. W przypadku pierwszych z nich pacjentom mogą zalecane być leki normotymiczne (np. kwas walproinowy), przy dużej tendencji do agresji wykorzystanie mogą znajdować różne neuroleptyki, a w razie występowania np. obsesji i kompulsji, zalecane pacjentowi mogą z kolei być leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Autyzm wczesnodziecięcy: od czego zależą rokowania? Trudno jest jednoznacznie szacować rokowania dzieci z autyzmem wczesnodziecięcym - stanowi to wyjątkowo indywidualną kwestię. Zauważono jednak to, że im później pojawią się pierwsze przejawy zaburzeń ze spektrum autyzmu (czyli im dłużej rozwój dziecka przebiega bez odchyleń), tym jego rokowania są lepsze. Niektórym ludziom wydaje się, że autyzm przekreśla możliwość samodzielnego funkcjonowania obarczonego nim człowieka. Takie przekonanie jest skrajnie wręcz nieprawdziwe. Otóż pacjent, u którego rozpoznano w przeszłości autyzm wczesnodziecięcy, może ostatecznie ukończyć edukację, zdobyć pracę czy nawet założyć rodzinę. Dużo zależy tutaj od terapii i jej efektów - to właśnie dlatego aż tak podkreśla się istotność wczesnego rozpoznawania autyzmu i szybkiego rozpoczynania oddziaływań terapeutycznych u dotkniętego nim Psychiatria, tom 2, Psychiatria kliniczna, red. S. Pużyński, J. Rybakowski, J. Wciórka, wyd. II, wyd. Elsevier Urban&Partner, Wrocław 20112. Psychiatria dzieci i młodzieży, red. I. Namysłowska, wyd. PZWL, Warszawa 20123. Brasic J. R., Autism, Apr 2017, Medscape; dostęp on-line:

autyzm u 4 latka forum